AppleGreen.. =]

“Kapag si God na ang kumuha, bumitaw ka na..

kapag Siya na ang nag-utos, sumunod ka na..”
–Professor Bautista

There was a story about “juan”..

Isang gabi, nahulog ang isang bus sa bangin, at isa siya sa mga pasahero nandoon. takot na takot si Juan sa mga pangyayari. Swerte na lamang niya at nakakapit siya sa isang halaman na nakatanim sa gilid ng bangin. wala siyang magawa kundi ang pumikit at manalangin. “Panginoon, ano po ang aking gagawin?..tulungan Niyo po ako..” ang dalangin ni juan. Nagulat na lamang siya nang may marinig siyang boses at ang sabi..”Juan,bumitaw ka..” Takot na takot si Juan at nagtanong, “sino po kayo?” habang nanginginig sa takot. “Ako ito, ang iyong panginoon..Juan,bumitaw ka sa pagkakahawak..”

“bakit po? eh..kapag bumitaw po ako..mahuhulog ako at mamamatay..” ang sagot ng nanginginig na si juan. hindi na niya narinig ang boses ng panginoon. Nakatulog siya habang nakahawak at hindi niya namalayan na umaga na pala. Sa pagsikat ng araw, bigla siyang napaluha. Bakit kaya?

dahil pagtingin niya sa kanyang ibaba, halos isang dangkal na lamang ang layo ng kanyang talampakan sa lupa.

Lesson:

–magtiwala sa Kanya.
–hayaan mong Siya ang magturo ng daan na patutunguhan mo, dahil Siya ang nakakaalam ng paroroonan mo.
–huwag dumepende sa sarili mong kakayahan, matutong makinig sa payo ng iba.

• Leave a comment... (2)

Today is my birthday! Isang taon na naman ang nadagdag sa aking buhay; isang taon ng kasiyahan kasama ng aking pamilya at mga kaibigan, isang taon ng kalungkutan at iyakan, isang taon ng kaguluhan sa aking sarili,isang taon ng kulitan at kwentuhan kasama ang mga mahal sa buhay at isang taon ng paglago sa aking ispiritual na buhay.Hindi man ako isang matalino, maganda, mabait, at sobrang banal na tao, masasabi ko naman marami na akong nakamit sa buhay na hindi kailanman matutumbasan ng materyal na bagay. Sobrang buti talaga ni Lord, kahit nasa loob pa lang ako ng sinapupunan ng aking ina, isang kahon na ng hindi mabilang na regalo ang aking natatanggap sa bawat oras ng aking buhay. Katulad ni Santa Claus, kahit anong haba man ng kanyang listahan, kahit milyon milyong tao pa ang nanghihingi ng regalo sa kanya, sa huli ay magagawa pa rin niyang maibigay ang kanilang minimithi. Ang pagkakaiba nga lang nilang dalawa, material na bagay lang ang maaaring ipagkaloob ni Santa. Kaya “da best” pa rin talaga si Lord, para sa akin, Siya ang Optimus Prime ng buhay ko; ang nagbibigay ng proteksyon sa akin. Ngayon naman, ibabalik ko na ang usapan ukol sa mga bagay o kahit hindi material na na-achieved ko sa loob ng nagdaang mga taon ng aking buhay bilang si Gellie N. Nadua.

Ano-ano nga ba ang mga ito?

üUna sa lahat, kay God na lumikha sa akin, bilang si Gellie at sa mga susunod pa na ipinagkaloob Niya sa akin:

üNais kong magpasalamat sa aking mabuting ina na siyam na buwan akong inalagaan sa loob ng kanyang sinapupunan hanggang sa ako’y lumabas at nasilyan ang kagandahan ng mundong ito.

üSa aking masipag na ama na walang sawa sa pagsuporta sa aking mga pangangailangan maging sa aking talento sa pagkanta.

üLabis din akong nagpapasalamat kina tita Liz at tito Klaus Zillman na hindi ako nakakalimutan kahit milya milya ang layo nanmin sa isa’t isa.

üSa aking “choco honey dipped” ( flavor ng donut sa dunkin donut), na nagbigay kulay sa nakaraang taon ng aking buhay.

üSa king mga kaibigan lalong lalo na sa mga Ganid at maging sa mga VLUMYF na nagsilbing sandigan ko pagdating sa mga problema na tanging kami lang ang nagkakaintidihan.

üPangkalahatan na ang mga material na bagay na aking natatanggap. Mula sa pagmulat ng aking mga mata sa umaga, sa pagkain ng tatlong beses( dalawa na lang pala.) sa isang araw, lalong lalo na sa talento ko sa pagkanta. atbp.

Alam ko na nabitin ka, sa totoo lang, higit pa dyan o mas marami pa ang dapat kong pasalamatan. Sa sobrang dami ay baka ma-late na ko sa klase ko mamayang alas-otso. (time check: its already 4:52 AM.). maaga pa pala =D

Kanta muna:

“So I say, thank you for the music, the song I’m singing,

Thank you for the joy you’re bringing,

Who can live without it,

I ask you with all honesty,

What would life be?

Without a song and a dance, what are we?

So I say thank you for the music, you gave it to me.”

-by ABBA (banda po)

“Happy birthday, God loves me, it will be my blessed day,

Happy birthday, God loves me, I will walk on His way,

Happy birthday, God loves me, I will live happily.”

-birthday song

Hanggang dito na lamang ako, maraming salamat sa pagbasa ng pahinang ito.

Danke sie. May God bless us all. =D

(while reviewing Republic Act 9163.)

• Leave a comment... (2)

Four years of struggles? It’s a big NO!! for me, it is a four years of success and achievements which nobody can take it from me. It’s not the impressive achievement, especially the attainment of fame, wealth, or power that every great person possessed. It’s the act or an instance of remembering those memories I’ve shared with my teachers, classmates, schoolmates, and to the very special person who go before me and shields my way from grief. Sa nalalapit na pagtatapos, I feel proud of myself na makakatapos ako ng high school at Siyempre, next level na ang naghihintay sa akin next resume ng klase. COLLEGE LIFE!! another phase of life, but it’s just a continuation ng high school. Mas mahirap nga lang, new challenges and competition between me and destiny. Destiny?? Bakit ko nasabi na destiny..hmm..wala lang, kung ang destiny ko ay magiging failures, I won’t let that “destiny” to destroy my life! Hindi niya ako madidiktahan. I’ll do whatever I want in my life, pero Siyempre..kailangan ko ng tulong Niya. So I’ll challenge Him.

It’s a game, for Chrissakes, and winning is everything. It’s a shame it has to get nasty sometimes. Alam naman natin na hindi pwede na puro good things ang mangyayari at magiging resulta, so im ready for the great challenges! I made a poem for them and I hope na magustuhan nila.

I know there’s no turning back,

But I’ll return for they are my luck.

I promise them that even were apart,

I still here to fix their broken heart.

Thanks for the laughter’s they shared,

Even the sorrows which they made.

From my highest to lowest grades,

They calm me from those fears, so now I’m not afraid.

When I’m down, they lifted me,

For all my weakness, they strengthen me.

The storm came, so they’re my shelter.

I’ll keep our friendship for the better.

They are my chocolates that so sweet,

Just like our hearts that always meet.

Peppers bring spices on my spread,

For they are good for my immune system as anybody said.

Nothing can stop me from believing,

Even God can’t stop me from praying.

Those people who treasures my name,

Without them, my life will be lame.

“Vision” is what, to put it crudely, the Pilipino have and the West mostly hasn’t. I am a Pilipino, at siyempre,I have a great vision that all of us will success. Kaya naman kahit magkakalayo na kami ng mga kaibigan at classmates ko:

GANID,FOURTH TRUTH, APHS CHORALE, AT SA MGA NAGING PART NG HIGH SCHOOL LIFEKO. I’ll never forget you!.

I should keep my little brain attic stocked with all the furniture that Ilikely to use, and the rest I can put away in the lumber room of my library, where I can get it if I wants it. An irish-born British poet said,

In my childhood trees were green
And there were plenty to be seen.
Come back early or never come.

Sinasabi ko na sa iyo, I can’t promise you that I’ll come back early but I assure you that I shall return. Ok ba yuhn? Hahaha.. =]

I will treasure these precious memories till the end.

• Leave a comment... (0)

“Auf oder in der Lage sein zuStande bringen dein Traum männlich dir muss

geben uhns mehr muhe.” -german

In English:

“In able to achieve your dreams, you must try harder”

(pinahaba eh..yun lang pala..)

Dreams, lahat tayo may pangarap sa buhay, lahat tayo ay may minimithing bagay na nais natin makamit balang-araw. Something that somebody hopes, longs, or is ambitious for, usually something difficult to attain or far removed from present circumstances, a strong feeling of wanting to be successful in life and achieve great things and a goal or objective that somebody is trying to achieve. Katulad ko, gusto kong makamit ang lahat ng pangarap ko, pero bago ko ito makuha, kailangan ko muna nito:

Failures-a lack of success in or at something and something that falls short of what is required or expected. As anybody says, “learn from our failures…” pero naisip ko, what if bigo pa rin ako kahit ginawa ko na yung best ko? And one thing is.. kailangan ko pa nito:

Faith-trust in somebody or something, especially without logical proof ora strongly held set of beliefs or principles. Dapat may faith ka; it’s either kay God o sa mga taong nasa paligid mo. It is important that you are faithful to them and they will trust you that you can achieve your dreams someday. Kasama na rin ang pag-sunod sa kanila. Ang pagiging obedience. Make them as your inspirations. At kapag nag-failed ka pa rin pero may faith ka na, I think you must be:

Perseverance- steady and continued action or belief, usually over a long period and especially despite difficulties or setbacks. Be brave like a molave tree, have or show courage, especially when facing danger, difficulty, or pain. Kaya natin magtagal kung magiging strong tayo diba? Just like a house that sturdy, well made, and not easily damaged or broken. And of course, Dapat we must have wisdom.

Wisdom- we must have a good sense, the ability to make sensible decisions and judgments based on personal knowledge and experience. The question is saan tayo kukuha nun? Siyempre, sa Kanya lang, kay God. At kung may follow-up question ka pa kung paano, friend naman?! Just pray.

Separation-the act or process of separating things or people. Kung may wisdom ka na aking kaibigan, you must know the crowd, and after that, set yourself apart from them. All of us are unique. If you think na bad influence ang mga nasa paligid mo, lumayo ka na. Baka ito pa ang maging hadlang sa pag-abot mo ng iyong mga pangarap. Kung may kailangan layuan at iwan, meron din namang kailangang alagaan at ingatan.

Restoration-the return of something that was removed or abolished and something that gives somebody new strength or vigor. These are the things we have to keep or maintain. Sila ang ating mga inspirations. At dahil nga kailangan natin sila i-restored at i-preserved, be submissive.

Submissive- a willingness to yield or surrender to somebody. Trade your life for them. Ibuhos mo ang lahat ng best mo. Lay it down for them. Kahit huwag ka na magtira ng para sa sarili mo.

At kapag meron ka na ng lahat ng ito, I’m sure, all the things you want shall be added unto you by God. Totoo yan, trust me. =]

May isa pa pala. Kung makamit mo man ang mga pangarap mo balang-araw, huwag mo sana kalimutan ito:

Humility-feel less proud or convinced of your own importance. Huwag maging mayabang!Do not refer immodestly to your possessions or achievements. Ok ba yun ha?.. =]

Wala lang, may mga pangarap kasi ako. Ikaw? Of course meron ka din diba? Tandaan mo lang yung mga sinabi ko ha. Good luck and I hope na makamit mo ang goals mo sa buhay. At ngayong graduating na tayo, mas mahirap na ang mga struggles and hindrances na posible nating madaanan sa ating paglalakbay patungo sa peak ng ating buhay. Just walk with God. May God bless us all!! =]

• Leave a comment... (2)

“How to Pray?”

Prayer explores the problems and blocks we experience as we seek to trust God’s love and respond to it. It works with our unhealed wounds, our abused ability to trust, the infected anger that is not yet able to cleanse, the fatigue and draining we experience as we try to give and to love, and that strange feeling of God’s absence that sometimes overcomes us. It explores our fears, to rebuild our trust, to renew strength, to affirm our borders, to share more deeply God’s pain and God’s joy.

The awareness of God’s presence and guidance comes to us in many different ways: sometimes through inner picturing, sometimes through a word or phrase that rises spontaneously, sometimes through an emotional feeling, sometimes through an intuitive sensing, sometimes through a message from your body. If nothing special rises during prayer, it is enough just to claim God’s presence (even if you cannot feel it), to rest, and to breath gently, letting each breath remind you of God’s breath of life breath into you. Observe your bodily feelings at such times. Bodily awareness is just as powerful as is inner envisioning, since our bodies are given to us as our spiritual companions. Not everyone is able to respond to guided meditations with inner pictures, and we should release ourselves and others to alternative ways of deep prayer.

“there is no place or time we cannot pray.”

                                            -Our Daily Bread (nabasa ko lang.)

          As you pray, sit or lie down in whatever position is most relaxed and comfortable. Or, walk around if that feels more natural. Listen to music, light a candle if you need a focusing centre, or hold some picture or object in your hand that draws your attention to God. Feel free to use your five senses: touch, sight, hearing, taste, smell. Our senses are given to us as spiritual companions to help us become more aware of God.

          If any of these suggested meditations do not feel right for you, claim your freedom to withdraw from the meditation. Change any of the metaphors or symbols. Or, move into some other form of prayer which is right for you at this time. Each relationship with God is unique. Each way of growing and opening is somewhat different from every other way. All we can do for one another is to share our own experience with God, suggest aids and alternatives, but never to push or manipulate, or to compel imitation.

 “Teach me to pray, this is my heart-cry day unto day, I long to know your will and your way..”

If God has all power and all knowledge, surely prayer has no difficulties, though occasionally there may be perplexities. We cannot discover God’s method, but we know something of His manner of answering prayer.

“How God answers Prayer?”

He reveals His mind to those who pray. His Holy Spirit puts fresh ideas into the minds of praying people. God has many things to say to us. He has many thoughts to put into our minds. Prayer gives God opportunity of speaking to us and revealing His will to us. God answers others prayer by putting new thoughts into the minds of those we pray for. But we should never think it reasonable that God should make some things dependent upon our prayers. Some people say that if God is really loves us He would give us what is best for us whether we ask Him or not. God cannot do some things unless we work. He stores the hills with marble, but He has never built a cathedral. He fills the mountains with iron ore, but He never makes a needle or a locomotive. He leaves that to us. We must work.

“In my life, His will be done..”

• Leave a comment... (2)

Whenever a preacher begins to talk about worry, I sense a pair of eyes staring at me. I hate to admit it, but I’m a worrier. And precisely because there are a lot of people just like me. Worry may be a symptom of a bigger problem. Sometimes it’s a lack of faith that God really is trustworthy. Or it may be a refusal to depend on God instead of ourselves.

Some people expand the worry circle the their families and friends. Don’t let worries hold you back from what God may be trying to bring your anxious thoughts directly to Him.

• Leave a comment... (0)

I love donuts..

I love the phrase “comfort food”. It speaks of the things that are so good, so familiar, so right, that they can always bring a smile to your face. For me, comfort food usually includes some form of ice cream and chocolate. Also, donut in any form imaginable. These are the foods that speak to me and say that all is well with the world. ( I’m not saying they’re the most healthy! )

Unfortunately, all is not well with the world and no amount of donut, ice cream and chocolates can make it right. Real comfort food is not the by product of specific foods any more than it is the result of alcohol or drugs or money or pleasure or power. It is a much deeper need that requires a much deeper solutions.

The search for comfort can begin in the pages of the Bible.

“whatever things were written for our learning, that we through patience and comfort of the scriptures might have hope.”

-Romans 15:4

God has given us the word to draw us to Himself. Through a relationship with Him, He provides the comfort we need to live in a BROKEN WORLD.

• Leave a comment... (2)

            Ilang araw na lang ang nalalabi. At halos oras na lang ang bibilangin. Magtatapos na  buhay high school ni Gellie N. Nadua.  Papunta na rin ako sa mapanghamon na buhay sa kolehiyo. Aalis na rin ako sa paaralan na nagbahagi ng karunungan, naghubog sa aking pagkatao at nagbigay ng kahulugan sa aking buhay.

Malaki ang nagbago sa aking buhay mula nang pumasok ako sa ANGONO PRIVATE HIGH SCHOOL. Isang paaralan kung saan dito ko natagpuan ang isang kayamanan na madadala ko hanggang sa aking pagtanda, ang edukasyon. Katumbas ng isang mabuting tahanan at kaibigan. Dahil dito ko nakasama ang mga taong nagsilbing mga krayola na nagbigay kulay sa mga blangko na pahina ng aking buhay.

            Ang aking mga guro ang nagdala ng kulay “LILA” sa aking buhay. Ang Lila ay sumisimbolo ng paghahari.  Ang mga guro ang naghubog sa akin upang makamit ko ang katagumpayan sa buhay. Ibinahagi nila ang kanilang karunungan upang mas mapalawak pa ang aking mga nalalaman. At dahil sa kanila, hindi ako magkakaroon ng lakas ng loob para harapin ang mga nakaambang hamon ng buhay.

            Sa aking mga kaibigan?, kulay “DILAW” ang idinulot nila. Ang Dilaw ay nagpapahiwatig ng kasiyahan at kagalakan. Katulad ng kulay dilaw, sila ang nagpapasaya sa akin. Ang mga pagpapatawa nila ay higit pa sa ginagawa ng isang payaso. At kahit paulit-ulit na ang mga biruan at kwentuhan, hindi pa rin ako magsasawa. Ilalahad ko pa rin ang aking mga tenga sa pakikinig kahit pa mapuno ng mga dilaw na mais ang paligid.

“Ang mga bagay na nakakasawa ay yung mga bagay na walang halaga.”

Kulay “ASUL”  ang inilalaan ko para sa aking mga nakagalit. Hindi ako nagsisisi kung nagkaroon ako ng kagalit sa paaralang ito. Kung hindi dahil sa mga taong ito, hindi ko maiisip ang salitang kapayapaan, ang paghingi ng kapatawaran. Maihahantulad sila sa mga asul na ulap nagbibigay ng kapayapaan habang ito’y aking pinagmamasdan sa kalangitan. At kakayanin kong pagmasdan sila ng diretso sa kabila ng matinding sikat ng araw.

Dalawang kulay ang ibinigay sa akin ng taong ito na nagpabago sa takbo ng aking pamumuhay. Una, ipinamalas niya sa akin ang kalinisan ng kanyang puso, katulad ng mga “LUNTIAN” na halaman nagdudulot ng kagandahan sa aking paligid.  At ang mga kulay “PULA”  na rosas na mas lalong nagpaakit sa akin. Sa kanya ko naramdaman ang pag-ibig na hindi ko inaasahang darating. Masaya, masarap, at nagbibigay ng kalakasan sa akin ang pagmamahal niya.

“Di bale nang matinik sa mga rosas, kung ikaw naman ang magbibigay..siguradong hindi ko na ito mabibitawan.”

Huli ko man Siya banggitin, alam ko naman na mauunawaan Niya ako. Ang Panginoon ang kulay “PUTI” para sakin. Puro at pino ang pagmamahal Niya, at walang katumbas ang mga sakripisyo na ginawa Niya. Sa sobrang puti ng kanyang kalooban, halos masilaw ako sa kahihiyan na sa kabila ng mga kasalanang nagawa ko ay agad Niya akong pinapatawad. Kaya naman labis akong nagpapasalamat sa paglalang Niya sa akin. Sa pagkakataon na ibinigay Niya sakin upang makapag-aral sa paaralang ito. Upang makasama ang mga taong nagbigay kulay sa aking buhay. Pagkakataon na maibahagi ko ang aking sarili sa kanila. At salamat sa Kanya. Siya ang dahilan ng lahat.

“Nung maniwala ako sa Kanya, binigyan Niya ako ng gantimpala..at KAYO yun!”

Lila, dilaw, asul, luntian at pula. Ang mga kulay na ito ang pinaka-importante para sa akin. Kahit PUTI ay mahalaga at walang katumbas. Kaya naman labis ko itong pag-iingatan. Maputol man ang aking mga krayola at mapudpod sa sobrang gamit, hinding-hindi pa rin ako bibili ng bago. Maluma man ang mga ito, tulad ng paaralan na aking maiiwan, sigurado naman ako na makakapagbigay pa rin ito ng kulay habangbuhay.

• Leave a comment... (0)