AppleGreen.. =]

Namiss nyo ba ako?

Magtagal-tagal din akong hind nakapag-post sa blog na ito at inaasahan ko na may makakamiss sa akin. Tama nga ang hinala ko! Salamat sa kanya. Ganun pa man, masasabi ko na matagal ulit akong mawawala pansamantala. At sa mga oras na iyon, busy na. bilang isang kabataan na may commitment kay Bro ( tawag niya kay Jesus.), normal na sa akin ang madalas na pagtungo sa simbahan lalo na sa araw na sabado at linggo. At ngayong summer, marami akong gagawin, nandyan ang VCS ( Vacation Church School.) which is magtuturo ako sa mga estudyante ng Word ni Bro. Masaya ako sa ganoong gawain, at siyempre, malapit na rin ang Summer Camp. At sa pagkakataong ito, mas malaking hamon para sa akin ang maging staff. Darating sa point na palaging puyat, at pagod ako. Bagama’t mahirap, masaya pa rin ako sa mga ginagawa ko.Worth it naman eh. At Katulad din ako ng ibang estudyante na papasok sa panibagong “stage” ng buhay nila, ang kolehiyo.

B.S. Business Management ang kurso na kinuha ko. at.sa totoo lang, hindi ko naman talaga gusto sa field na yan eh! But for the sake of my parents, mamahalin ko ang kurso na yan.

At ang bagong hamon? Marami. Out of the blue, masisilayan ko ang mga new faces ng mga classmate ko, may iba’t-ibang personality at attitude na pakikisamahan. Sa college, inaasahan ko na magiging maganda ang resulta ng aking paghahanda. Hindi man ako physically prepared dahil nga sakitin ako at mentally prepared dahil aminado naman ako na hindi ako ganun katalino tulad ni Maurus ( special mention siya. Naks naman!.), pwede ko naman ipagmalaki that I am spiritually prepared, I can say that Im ready to cope with something which is harder to deal than my high school life. Ano-ano ang mga bagay na ginagawa ko so I can say that I am ready spiritually? I fixed my eyes by reading some devotional books like “Walking On; The Best Women On theJourney.” At special editions ng pinakasikat na devotional books sa lahat, ang Our Daily Bread. By reading these books, we can gain wisdom. It is not necessarily na physical or mentally prepared tayo but we must consider that if you’re hungry spiritually, mahirap gamitin sa tama ang strength at knowledge. Hindi natin alam kung saan natin ilulugar ang lahat ng ito. Meron nga dyan, matalino nga siya, he became a lawyer but he doesn’t know how to judge equally. Maraming tao ang katulad niya. Right? And there are people who were physically fit to do hard works but the only question is.. how long it takes?..it’s a matter of time.

Ayan na. I noticed that Im already preaching you, but im not teaching.( Sunday school teacher eh.hahaha).

Paano ba yan? Pansamantala muna akong mawawala sa pahinang ito. Pero sa pagkawala ko, mas importante kasi ang mga gagawin ko eh. Darating din yung time na magpopost ulit ako sa pahinang ito. Promise, I will share my new experiences during the time na wala ako. Okey bay un? Hahahaha..

Ang buhay..is like a “jelly fish”. Maswerte ka kapag nahawakan mo ang ibabaw nito dahil malambot lang, ngunit malas mo naman kung yung nasa parteng ilalim o ang tentacles nito ang mahawakan mo. May hated na lason ito at maari na ito pa ang sanhi mg iyong pagkamatay. It implies that our life is full of surprises and unexpected gift. Be careful kung saan tayo lulugar, we don’t know kung saan tayo mapupunta, kung sa ibabaw ba na kaginhawaan ang maasam o sa ilalim na maaari kang matapakan at masaktan? May isa pa, posible na symbolo din ito ng “temptations’. Ang “jelly fish” ay cute at masarap sa pagmasdan diba? Naalala ko nung pumunta ako sa Aklan, sa Caticlan pier..maraming jelly fish, parang gusto kong tumalon sa tubig hawakan sila..hep! hep! Hep! Siyempre hindi ko ginawa yun, mababasa ako eh. Hahahahaah! Tawa lang. ah basta, yun na yun..ikaw na ang magpalawak ng mga sinasabi ko.

In other words, take care my dear COMRADE. Concern lang po. Huwag po tayo basta basta dumepende sa sarili nating kakayahan, Dapat lang na marunong din tayo humingi ng tulong sa Kanya.at Siyempre, huwag naman na palagi ka nang humihingi ng tulong, magpasalamat ka din aba! Sobra ka na ha?! abuso ka! Sige na brad, comrades, ganids at sa mga nagbabasa sa pahina ko. Good luck and may God bless us all. Danke sie. Wiedersehen!!

• Leave a comment... (2)

Alam mo ba iba na ka sa kanila?

Ang pinagsamahan natin ay hindi matutunaw tulad ng isang kandila.

Hindi ko inaakala na mamahalin mo ang isang tulad ko,

Na isang makulit at maarte na ayaw sa mga pangako.

Sinabayan mo ang aking mga halakhak at bungisngis

At sa aking pagkakalat, ikaw ang siyang nagwawalis.

Ganito lang siguro kapag may kaibigan,

O sadyang nabibilang lamang sa mga daliri ang nagbibigay ng tunay na kasiyahan.

Sa punong ito kung saan tayo lumago tulad ng mga dahon,

Sabay-sabay din tayong nababangga sa mga bato kagaya ng alon.

Malagas man ang mga dahon sa puno’y siguradong may sisisbol pa rin.

At mabangga man ang mga alon sa malalaking bato’y di pa rin mabubuwag ang ating mga hangarin.

Bakit may luha na dapat tumulo?

Dahil ba ito sa iyong mga itinuro?

Ngunit kung para sa iyo ay agad akong luluha,

Kahit na malunod ang mga tao dahil sa ating mundo’y bumaha ng luha.

Kaibigan, salamat ha?

Sa pakikinig sa mga sinasabi ko.

Sana’y walang iwanan,

Huwag kang mag-alala sapagkat imbitado ka sa aking tahanan.

• Leave a comment... (2)

Four years of struggles? It’s a big NO!! for me, it is a four years of success and achievements which nobody can take it from me. It’s not the impressive achievement, especially the attainment of fame, wealth, or power that every great person possessed. It’s the act or an instance of remembering those memories I’ve shared with my teachers, classmates, schoolmates, and to the very special person who go before me and shields my way from grief. Sa nalalapit na pagtatapos, I feel proud of myself na makakatapos ako ng high school at Siyempre, next level na ang naghihintay sa akin next resume ng klase. COLLEGE LIFE!! another phase of life, but it’s just a continuation ng high school. Mas mahirap nga lang, new challenges and competition between me and destiny. Destiny?? Bakit ko nasabi na destiny..hmm..wala lang, kung ang destiny ko ay magiging failures, I won’t let that “destiny” to destroy my life! Hindi niya ako madidiktahan. I’ll do whatever I want in my life, pero Siyempre..kailangan ko ng tulong Niya. So I’ll challenge Him.

It’s a game, for Chrissakes, and winning is everything. It’s a shame it has to get nasty sometimes. Alam naman natin na hindi pwede na puro good things ang mangyayari at magiging resulta, so im ready for the great challenges! I made a poem for them and I hope na magustuhan nila.

I know there’s no turning back,

But I’ll return for they are my luck.

I promise them that even were apart,

I still here to fix their broken heart.

Thanks for the laughter’s they shared,

Even the sorrows which they made.

From my highest to lowest grades,

They calm me from those fears, so now I’m not afraid.

When I’m down, they lifted me,

For all my weakness, they strengthen me.

The storm came, so they’re my shelter.

I’ll keep our friendship for the better.

They are my chocolates that so sweet,

Just like our hearts that always meet.

Peppers bring spices on my spread,

For they are good for my immune system as anybody said.

Nothing can stop me from believing,

Even God can’t stop me from praying.

Those people who treasures my name,

Without them, my life will be lame.

“Vision” is what, to put it crudely, the Pilipino have and the West mostly hasn’t. I am a Pilipino, at siyempre,I have a great vision that all of us will success. Kaya naman kahit magkakalayo na kami ng mga kaibigan at classmates ko:

GANID,FOURTH TRUTH, APHS CHORALE, AT SA MGA NAGING PART NG HIGH SCHOOL LIFEKO. I’ll never forget you!.

I should keep my little brain attic stocked with all the furniture that Ilikely to use, and the rest I can put away in the lumber room of my library, where I can get it if I wants it. An irish-born British poet said,

In my childhood trees were green
And there were plenty to be seen.
Come back early or never come.

Sinasabi ko na sa iyo, I can’t promise you that I’ll come back early but I assure you that I shall return. Ok ba yuhn? Hahaha.. =]

I will treasure these precious memories till the end.

• Leave a comment... (0)